Ik hoorde laatst het verhaal van een man, een directeur van een vermogensbeheerder, die als verjaardagscadeautje voor zijn vrouw met haar een week naar Lesbos was geweest. Hij had een week lang water gedragen naar het strand om de dorst van vluchtelingen te lessen. In het interview zei hij dat hij vóór Lesbos beslissingen altijd had beoordeeld op basis van economische en financiële factoren. Na Lesbos was hij ervan overtuigd dat de humane factor ook een doorslaggevende factor is. Door de mensen die die ellendige tocht hadden gemaakt en nog een ellendige tijd tegemoet gingen in levende lijve mee te maken, zag hij in dat bepaalde beslissingen ook een fundamenteel effect kunnen hebben op het leven van mensen. En dat dat effect ertoe doet. En dus dat beslissingen moeten worden afgewogen op het effect dat ze hebben op het leven van mensen.

Allereerst dacht ik: Echt?! Heb je bij beslissingen nooit gedacht of het wel een goed idee zou zijn voor de mensen die het betrof? Toen ik van die eerste schrik bekomen was, realiseerde ik me dat het helemaal niet zo abnormaal is om enkel te denken in termen van economische groei en geld. Ik heb jarenlang voor consultancybureaus gewerkt en de beste manier om hun diensten te verkopen bleek toch telkens om te beweren dat je de zogenaamde bottom line kon verbeteren. ‘Als je ons inhuurt, gaat je omzet omhoog en gaan je kosten naar beneden. Dan ga je winst maken.’ Dat verkoopt. (De slogan van mijn huidige bedrijfje (making business human), die verkoopt niet.)

Het idee dat de goede keus die keus is die het meeste geld oplevert, is diepgeworteld. Om zo’n diepgeworteld idee te ontwortelen moet je blijkbaar zware maatregelen treffen.

Ooit sprak ik een stel. Ze hadden hun dochter, hun enige kind, een aantal jaar geleden verloren. Sinds ze weer kinderloos waren beseften ze dat hun hele leven in het teken had gestaan van hun dochter. Ervoor zorgen dat zij een goed leven had, was hun belangrijkste doel in het leven. Zonder dochter drong de vraag zich pijnlijk aan hen op waar het leven nou helemaal voor bedoeld was. Eigenlijk kwam er geen verheven antwoord, dus bleef er weinig over dan hun tijd zo goed en waardevol mogelijk samen in te vullen. Hoe wrang het ook is, door het verlies van hun enige kind leerden ze elke dag waarderen.

Correspondent Step Vaessen vertelde ooit in de Happinez over het leed op Bandah Atjeh na de tsunami en de zelfmoord van haar ex-man. Het artikel suggereerde dat ze die ervaringen nodig had om te genieten van het eten van een sappig peertje met haar zoontje op een bankje in Parijs. Cultuurhistoricus en trainer Yvonne Nieuwenhuis zei in een andere editie van hetzelfde blad: ‘Mijn moeder overleed en geconfronteerd met de dood voelde ik de behoefte om mijn energie te steken in iets wat ik waardevol vond.’

De meeste mensen moeten eerst van het leven een klap voor hun kop krijgen voordat ze bedenken waar het leven over gaat. Ik gun ons dat wij niet de meeste mensen zijn. Ik wens ons geen ellende toe. Laten we proberen zonder zware maatregelen het leven en dat van andere mensen te waarderen. Gebruik je verbeeldingskracht: lees een boek, kijk een film, luister muziek. (Tip: we zitten nu rond 4 en 5 mei, dus genoeg oorlogsfilms en -verhalen, over mensen die het echt zwaar hebben gehad, die je kunnen inspireren tot humane ideeën.) Gebruik je gespreksvaardigheden: maak een praatje met iemand die heel anders is dan jij. Gebruik je handen: doe iets, hoe klein ook, dat ertoe doet voor een ander. En als je echt wilt, hou ik je niet tegen om naar Lesbos te gaan.


Als je dit blog waardeert, laat dat dan zien: volg dit blog of like Fellow Man op Facebook. En, koop nu mijn nieuwe boek Hufters & helden. Waarom we allemaal aardiger moeten zijn.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s