Een paar weken terug was ik op een familiefeestje. Ik zat aan tafel met een paar vrienden van de jarige. Op zeker moment kwam het gesprek op het werk van een van hen. Hij was schipper op een rondvaartboot in Amsterdam. Nadat hij kort had verteld over het feit dat de teksten over de bezienswaardigheden gewoon allemaal ‘op een bandje’ stonden, en dat hij alleen maar een knop hoefde in te drukken, viel zijn vrouw in: ‘Ik ben wel ’s met ’m mee gevaren en toen ik op de boot kwam dacht ik al toen ik ’m zag zitten: wat ’n chagrijn! Die kop van ’m!’

Ze maakte geen grapje en ze zei het niet lullig. Het was matter-of-factly. Hij voelde zich er ook niet door van z’n stuk gebracht en vertelde, net zo neutraal als zij, verder. ‘Ja, weet je, dan komen er van die van Fransen, die vragen dan of het ook in het Frans kan, en dan vraag ik: “With how much are you?” en als ze dan zeggen: “Two,” dan zeg ik gewoon: “No,”’ en hij schudde resoluut z’n hoofd. ‘Nee, hoor, ik ga niet voor twee Fransen speciaal een ander bandje opzetten als ik de hele boot vol heb met Engelsen, Duitsers en Amerikanen.’

Het is stom, maar opeens snapte ik het: ook de chagrijnige rondvaartschippers zijn aardige mensen. Ik vind de rondvaartschipper in kwestie namelijk een heel aardige man. Hij had pas daarvoor vriendelijk geïnformeerd hoe het met mij was en eerder die avond heel lief met m’n dochtertje gespeeld. Al met al kwam hij op mij over als een bescheiden, goedbedoelende man.

En zo zullen veel andere chagrijnig ogende mensen ook stiekem aardig zijn. In het licht van de schipper denk ik allereerst aan mensen in dienstverlenende beroepen waar het vak niet primair bestaat uit gastvrijheid, maar waar je als dienstontvanger wel verwacht dat ze gastvrij zijn. Zoals de buschauffeur, die in principe je alleen van A naar B moet brengen, de toiletjuffrouw, die in de eerste plaats het toilet schoon en fris hoort te houden, of de skiliftbediende, wiens eerste taak het is dat de lift soepel draait en veilig stopt als het moet.

Als je dus met de Kerst (en alle dagen daarna) een rondvaartje maakt, een busje pakt, een publiek toilet bezoekt of gaat skiën, denk dan aan het Kerstfeestje waar de schipper, chauffeur, dame van de retirade of liftbediende met zijn of haar kleinkindje speelt of vraagt naar de gezondheid van zijn of haar neef. Zijn of haar vrouw of man mag dan wel tegen een van de andere gasten zeggen: ‘Wat ’n chagrijn!’ maar wij weten beter.

En geniet van je eigen Kerstfeest! Mooie Dagen voor jou en de jouwen!


Als je dit blog waardeert, laat dat dan zien: volg dit blog of like Fellow Man op Facebook. Dank je!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s