Cisco, onze hond, is geboren in Florida, maar opgegroeid in het Thüringer Wald in de voormalige DDR. Niet dat je daar iets uit mag afleiden, maar het is toevallig wel zo dat hij een nogal strikte opvoeding heeft gehad. Op zich waren zijn baasjes daar goed voor hem en de elf andere Aussies of Australian Shepherds (of Australische herders, zo je wilt), maar de vrijheid die hij kreeg om te doen wat hij wilde was beperkt. Ook moest hij het doen met weinig aandacht van zijn baas en bazin, omdat hij die moest delen met elf andere honden en omdat zijn Duitse baasjes er überhaupt niet zo scheutig mee waren.

Op z’n vijfde mochten wij hem overnemen. Cisco had zijn familiebedrijf, gespecialiseerd in het bevruchten van vrouwelijke Aussies, overgedaan aan zijn zoon en mocht met pensioen. Hij is nu ruim zes en een half. In de anderhalf jaar dat wij hem hebben, heeft hij steeds meer vrijheid gekregen. Durfde hij eerst niet van z’n matje af als ie binnen was, nu loopt hij vrolijk achter ons aan als we door het huis gaan en ploft ie overal op de grond neer waar wij gaan zitten. Als we ons dansmomentje hebben met onze dochter Loulou veert Cisco meteen op en “danst” hij enthousiast mee rond onze benen.

Wat ook sterker is geworden, is zijn aanhankelijkheid. Hij is wat je noemt een lovesick puppy geworden. Een jaar geleden bleef hij braaf liggen als je bij hem in de buurt ging zitten. Nu is het zo, dat als hij maar even het idee heeft dat je zijn richting op kijkt, hij gaat staan, z’n kopje scheef, met een houding die wil zeggen: mag ik nu geaaid worden? Als je dan maar even een woord zegt dat in de verste verte lijkt op ‘oké,’ dan komt hij van voorpret niezend op je af lopen en draait z’n lichaam in de beste aaipositie tegen je aan.

Hoe dat zo gekomen is? We hebben hem gewoon meer liefde gegeven. Dat was nogal gemakkelijk, aangezien hij de liefde nu niet meer met elf andere honden hoeft te delen. Bovendien, we vinden aaien ook best fijn. En daar is Cisco helemaal van open gegaan, als een bloem die te lang in de knop heeft gezeten. Misschien is ie nu een beetje doorgeschoten, als een Amerikaanse 21-jarige die te lang geen alcohol mocht drinken, maar we might as well face it, he’s addicted to love.

Dit deed me denken aan de periode nadat ik bij een workshop was geweest van de oprichters van Challenge Day (of Over de Streep, zoals Arie Boomsma het noemt). Een van de dingen die je tijdens zo’n workshop veel doet is knuffelen, of huggen, in goed Nederlands. Toen ik daarvan terug kwam, heb ik veel mensen in mijn directe omgeving gehugd; vrienden en familie, maar ook collega’s en klanten. Bij mijn toenmalige werkgever was het niet gewoon dat mensen elkaar een knuffel gaven, maar toen ik daar eenmaal begon met huggen, kreeg ik snel navolging. Natuurlijk heb je altijd een paar notoire geheelonthouders en knuffelt het grootste deel alleen als iemand hun spontaan een knuffel geeft, maar een aanzienlijke groep begroette elkaar op regelmatige basis met een stevige hug. Ook hier leek er iets aan gezet, dat in een bloemknopje stil had zitten wezen, wachtend om te “ontluiken in het zonlicht van de liefde”.

En dit doet me dan weer denken aan al die mensen (en honden) die elkaar stilletjes voorbij gaan, of erger nog, stilletjes in elkaars buurt vertoeven en nooit een arm uit steken, nooit een vriendelijk woord uitspreken of elkaar zelfs nooit gedag zeggen. Da’s jammer. Want wat bovenstaande voorbeelden van Cisco en mijn collega’s mij vertellen, is dat (tenminste) alle zoogdieren een bloemknopje hebben dat, eenmaal uitgekomen, niet meer dicht wil gaan.

Het is dan misschien vandaag Dodenherdenking en we horen te denken aan hoe erg het is dat mensen elkaar dood maken. Maar laten we ook herdenken wat we ook zijn: sociale dieren die behoefte hebben aan contact. We love to love. Laat die behoefte niet dood gaan in de knop.


Als je mijn blog waardeert, laat dat dan zien: meld je aan als e-mail-volger of like Fellow Man op Facebook. Dank je!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s