Working together in a poll

Tell me how you think about this, then share the poll with your friends. Thanks!

Advertisements

We gaan anders om met elkaar dan met koeien

Het valt me op dat mensen anders met elkaar omgaan dan met koeien. Terwijl voor ouders, managers en andere leiders vaak dezelfde regels gelden als voor herders. Het verschil zit hem er volgens mij niet in dat we andere dingen doen met mensen dan met koeien, maar dat we andere dingen verwachten van mensen dan van koeien. Onterecht. Een voorbeeld.

In de bergen in Oostenrijk worden koeien regelmatig verweid. De koeien krijgen dan een nieuw stukje wei waarop ze kunnen grazen. Een tijd terug zat ik dat ritueel te bestuderen vanaf mijn balkon. De herder liep met een stok achter de koeien aan om ze uit hun oude wei naar een nieuwe te drijven. Daarvoor moesten ze een stuk weiland over dat pas geleden gemaaid en bemest was. De koeien wilden sowieso hun oude, vertrouwde weitje niet verlaten. En toen ze eenmaal door de herder over het gemaaide, bemeste stuk werden gedreven, werkten ze helemaal niet meer mee. De meeste bleven wat stommig staan en een paar dappere dames waren terug gesneakt naar hun oude wei, waar ze meteen gingen staan grazen, alsof er niks aan de hand was. Toen de herder die koeien probeerde terug te krijgen in de goede richting, zagen de andere hun kans schoon en voegden zich bij hun grazende vriendinnen in de oude wei.

Dit spelletje herhaalde zich een paar keer, maar uiteindelijk lukte het de herder om de koeien bij het hek van de nieuwe wei te krijgen. De herdersjongen haalde een deel van het schrikdraad los en hield het omhoog, zodat de koeien er onderdoor konden lopen. De koeien, die door schade en schande hadden geleerd dat dat witte lint een nare schok kan geven, keken wel uit om eronder door te lopen. Ook de aanmoedigingen van de herder hielpen niet. Hij was immers hetzelfde mens dat hen net de hele tijd met een stok op de kont had geslagen. Uiteindelijk besloot de dapperste koe dat het welletjes was en galoppeerde, zo charmant als een koe dat kan, de paar honderd meter terug naar de oude wei. De rest volgde snel. In de oude wei aangekomen, begonnen de koeien weer met grazen, met een air alsof ze wilden zeggen: ‘Talk to the ass, ’cause the face ain’t listening.’

Daarop rende de boerenjongen naar de boerderij, haalde z’n brommer, reed naar het hek van de nieuwe wei, haalde een deel van het hek naar beneden, zodat de koeien er overheen konden, reed naar de kudde, dreef de koeien voor de vierde en vijfde keer naar het inmiddels omlaag gehaalde hek en er overheen. Toen de koeien eenmaal in hun nieuwe wei stonden, doken hun koppen naar beneden en deden ze zich tegoed aan het lange verse gras, alsof er niks gebeurd was. De herder werd niet bedankt.

Drie lessen zijn hier uit te destilleren. Eén: als je koeien (of mensen) met een stok voor je uit hebt gedreven, moet je niet verwachten dat je ze daarna naar je toe kunt lokken. Twee: je moet koeien (of mensen) soms door situaties heen duwen die voor hen onprettig zijn om ze te brengen waar het voor hen beter is. En drie: verwacht niet dat ze je er dankbaar voor zijn.