Als je het Nieuws kijkt de afgelopen dagen, zijn er twee items waar je niet omheen kunt: MH17 en Gaza. Twee verschrikkelijke, maar totaal verschillende gebeurtenissen, met wat mij betreft één belangrijke gemene deler.

‘Op Twitter wordt met afschuw gereageerd op foto’s van separatisten die tussen de wrakstukken persoonlijke eigendommen van de omgekomen passagiers ophouden alsof het trofeeën zijn,’ staat op telegraaf.nl te lezen onder een foto van een Oekraïense separatist die een knuffeldier omhoog houdt. Onder de foto’s staan inderdaad reacties van twitteraars die het ‘ziekmakend’ vinden en de separatisten als ‘schorriemorrie,’ ‘schorem’ en ‘tuig’ betitelen. Het is ook schokkend. Het zijn krachtige beelden.

Een paar duizend mensen waren vandaag op de been in Amsterdam om te protesteren tegen de aanvallen van Israël op Gaza tegen Hamas. De mensen die aan het woord kwamen leken te weten waar ze over spraken. Een van hen had zelfs familie in Gaza-stad wonen. En ik ga er vanuit dat de anderen die meeliepen de goede intenties hadden. Ook hierover vlogen op internet de reacties je om de oren, en ook hier niet allemaal even chique.

Ik moet bekennen: ik heb er niet veel mee. Noch met de twitteraars over de separatist met de aap in z’n hand, noch met de Nederlandse mensen met een mening over Israël en Hamas die ze graag publiekelijk met de nodige krachttermen laten horen en zien. De paar mensen die van de hoed en de rand weten daar gelaten, denk ik: wat weet je nou helemaal? In een reactie op de “Telegraaf-twitteraars” hebben verschillende mensen al benadrukt dat in een filmpje te zien is dat de separatist het aapje later neerlegt en een kruis slaat. Zij willen aangeven dat de man het allemaal wellicht niet zo slecht bedoelde. Wellicht. En over Israël en Palestina wil ik al helemaal niet beginnen. Wat weet ik er nou van? Maar toch…

Er is een grens. Die grens werd duidelijk gemaakt door een van de borden die te zien was op het Museumplein vandaag: ‘When you need to have thousands of protests just to tell the world that bombing children is not ok, that is when you know humanity has failed.’ Israëli’s schijnen zich gerust te stellen met de gedachte dat hun leger echt heel erg goed onderzoek doet, voordat ze hun bombardementen uitvoeren om te zorgen dat er zo min mogelijk burgerslachtoffers vallen. Een van de separatisten liet weten dat ze de zwarte doos in bezit houden, totdat een internationaal onderzoeksteam is gearriveerd. Dan zal hij hem overdragen. Ondertussen sluiten ze delen van het rampgebied af, voor iedereen, want zij zijn er immers de baas.

Who cares?! ‘Het is beter te riskeren een schuldige te sparen dan een onschuldige te veroordelen,’ zei Voltaire. Ten koste van honderden onschuldigen worden hier een paar schuldigen gestraft. Welke dichtgetikte aap is nog bezig met zijn twijfelachtige politieke of militaire belangen als hij kan voorkomen dat er mensen zonder kwaad in de zin sterven? Wat voor medemens ben je als je anderen, die niks met je twijfelachtige politieke of militaire belangen hebben, tergend lang laat wachten om afscheid te nemen van hun familie en vrienden? Wie heeft bedacht dat je gelijk moet krijgen als onschuld het slachtoffer is?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s