Vanmiddag liep ik met onze hond Cisco door het bos. Als de goed gemutste Australian Shepherd die hij meestal is, sukkelde hij in z’n typische drafje voor me uit. Het was echt een topweertje. Voor het eerst dit jaar kon ik lopen in enkel een t-shirt (op m’n bovenlijf, aan m’n onderlijf had ik gewoon een lange broek en laarzen). Heerlijk.

Maar, dat terzijde.

Op een gegeven moment kwamen van de andere kant een typisch Goois echtpaar, hun (vermoedelijk) pas studerende dochter en hun twee honden aan gelopen. De ene hond was volgens mij een vuilnisbakkenschoothondje. De andere was een ongedefinieerd type met het formaat van Cisco – een medium sized hond, dus. Die tweede hond ging zo’n honderd meter vóór ons speels plat op z’n buik liggen. Cisco was al wat achter gebleven. Die vertrouwde het niet helemaal. Toen we dichtbij genoeg waren, schoot hond nummer twee op Cisco af, vermoedelijk om te spelen. Cisco – die we ook wel Sissy Boy noemen, omdat ie geen held is – maakte rechtsomkeert en schoot als een speer weg om aan zijn speelse belager te ontkomen.

De vrouw was mij tegelijk met haar speelse hond al voorbij gelopen. De man was mij inmiddels ook genaderd. Zonder iets te zeggen of me aan te kijken, passeerde hij me. Ik zei nog, niet onvriendelijk: ‘Stuurt u m’n hond weer naar me terug als u hem heeft gevonden?’ Hij liet een nonchalante lach van één korte lettergreep horen, zei op ongemeende toon: ‘Jaasgoed,’ en liep, nog steeds zonder me aan te kijken, door. Na een paar seconden riep de familie in koor de naam van hun hond: ‘Atos!’

Cisco en Atos waren al niet meer in zicht. De dochter bleef halverwege mij en haar ouders staan, samen met het schoothondje. Zij leek zich als enige bewust van het feit dat hun hond mijn hond had opgejaagd. Ze keek heen en weer naar mij en haar ouders en zei niets.

Een halve minuut later kwam Atos weer aanlopen. Cisco zag ik even later, honderden meters verderop, tevoorschijn komen op een heuveltje. ‘Kun je ervoor zorgen dat jullie hond niet weer achter de mijne aan gaat?,’ vroeg ik haar. ‘Hij zit al aan de lijn,’ antwoordde ze met neutrale stem. ‘Oké. Fijn,’ zei ik. Ik riep Cisco. Na wat aarzeling, kwam hij aanrennen. Hij hield in bij het meisje en haar kleine hond, en liep met een schuinse blik op hen gericht naar mij toe, hijgend, z’n poten onder de modder.

Qua honden was hier niks aan de hand. Ik heb geen problemen met mensen die hun speelse hond onvoldoende onder controle hebben. Cisco rent soms ook ineens achter een hert, konijn of kat aan. Een hond kun je niet altijd in de hand hebben – tenzij je Cesar Millan bent. En dat Cisco een sissy is, dat konden deze mensen ook niet weten. Waar ik wel problemen mee heb, is dat geen van de ouders naar me toe is gelopen en iets tegen me heeft gezegd.

Excuses waren niet eens nodig, wel prettig, maar niet nodig. Het gaat me om het leggen van het contact. Door door te lopen heeft het hoofd van deze familie mij de kans gegeven van alles van hem te denken. En trust me, automatisch worden dat geen positieve gedachten. Ik denk nu dat ie laf is, dat ie arrogant is en mij te min vindt – met m’n groene laarzen, groen-bruine wandelbroek en m’n schuwe hond (dat het Le Chameau-laarzen, een Fjäll Räven-broek en een rashond zijn, dat heeft ie natuurlijk niet gezien, met z’n twee vuilnisbakken) – en dat ie in het algemeen een a-sociale man is.

Als hij maar gewoon gedag had gezegd, bij me was blijven staan en gewag had gemaakt van het feit dat zijn hond de mijne aan het opjagen was. Dan hadden we het gehad over dat honden soms lastig te voorspellen zijn, een tactiek bedacht om onze beider honden ongehavend en snel terug te lokken en ze tot slot op een rustige manier aan elkaar laten wennen. Zo iets. Dan had ik hem gezien als een mens, net als ik, met een hond, net als ik. En ik had hem nog aardig gevonden ook.

Als je dus niet wilt dat anderen nare dingen van je denken, blijf dan staan voor die anderen. Het simpele feit dat de dochter halverwege bleef staan, maakte haar al een stuk sympathieker in mijn ogen. Zo simpel is ’t.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s