Barbara, in wiens appartement ik mijn vakantie heb doorgebracht, is een freak en een lieverd. Over dat lieverd kan ik een hoop schrijven. Maar, the freak part is veel interessanter. Een paar voorbeelden om haar freakiness te illustreren.

Vorig jaar, toen we een half jaar in Oostenrijk woonden bij Barbara en haar man Alois, hadden we geen internet. Op een van onze eerste dagen daar zag ik op mijn pc dat er een wireless router in der Nähe was. Toen wij aan Bärbel (nick name voor Barbara) vroegen of wij daar gebruik van konden maken, zei ze dat ze dat liever niet had, omdat ze dan geen controle had over wat er via haar aansluiting werd gedownload. En als de politie dan bij haar aan zou kloppen in het kader van illegale praktijken, zou ze niet kunnen bewijzen dat zij het niet had gedaan. We konden in het dorp wel een stick kopen, de zogenaamde bob, waarmee we dan onze eigen internetaansluiting hadden, voor een eenmalig bedrag van € 50 en € 4 per gigabyte.

Zonder dat Frau Barbara het hardop zei, gaf ze dus aan dat ze ons onvoldoende vertrouwde met haar wifi en voor dat wantrouwen mochten we ook nog betalen. Ik was niet beledigd. Ik vond het wel stom. Ook heb ik nog even met het idee rondgelopen om op een onbewaakt moment de code achter op haar router over te schrijven, zodat ik zonder hun medeweten gewoon toch gratis van hun internet gebruik kon maken. Uiteindelijk hebben we die stomme bob toch maar gekocht.

Een ander voorbeeld, van dit jaar. Kim, mijn vriendin, maakte een tijdje gebruik van de keuken van Bärbel en Luis (nick name voor Alois). Ze was alleen in de keuken en wilde een schoteltje afspoelen. Net op dat moment kwam Barbara binnenlopen. ‘Nein, Kim! Mach das nicht! Ich hab’ das geputzt!’ Bärbel legde uit dat ze net de wasbak had schoongemaakt en dat ze geen watervlekken in haar gootsteen wilde hebben. Toen Kim een dag later weer iets wilde spoelen, zag ze dat de gootsteen nog niet schoongemaakt was en spoelde ze met een gerust hart haar bestek. En weer, of de duvel er mee speelde, kwam Barbara binnen lopen. Wat Kim nu weer deed. Ze had nét de vloer gedweild. Nu kwamen er waterspetters op de vloer!

Nu heb ik vorig jaar een half jaar in het huis van Barbara doorgebracht en dit jaar een maand. Ik heb in die tijd veel nagedacht over haar gedrag en haar regels. Om te beginnen, haar regels zijn niet de mijne. Ik ben best wel netjes, maar dat met die waterspetters gaat me te ver. En dat met dat internet vind ik op z’n zachtst gezegd ongastvrij. In plaats van “kleine moeite, groot plezier” koos ze voor “veel gedoe en dooie mus”. Maar, ik ben wel van your roof, your rules, dus Bar mag van mij bij wijze van spreken eisen dat ik alleen met wolfslederen pantoffels al moonwalkend haar huis mag betreden. Als zij dat wil. Het is haar huis.

Maar, dit gedoe zette me vooral aan het denken over de vorming van moraal. Die heb ik voor een belangrijk deel te danken aan mijn opvoeding. Maar voor nieuwe situaties, waar mijn opvoeding niet in voorzag – zoals wireless-internetproblemen – maak ik mijn eigen afweging. En die afweging is gebaseerd op de mate waarin ik me in kan leven in de gevoelens of redenen van de ander, die mij vraagt iets te doen of te laten. Ik begrijp de afwegingen van Barbara niet. Daarom vind ik haar regels stom. Niet haar moraal, maar mijn moraal, dat je niet dingen van een ander pakt als die dat niet willen, maakte dat ik die code niet heb overgeschreven. En niet haar moraal, maar Kims moraal, dat je niet dingen doet die anderen niet willen in hun eigen huis, maakte dat ze niet nog een keer iets afspoelde in Barbara’s keuken (naast de angst voor represailles, natuurlijk).

Je moet dus snappen waar een ander vandaan komt. Als je snapt waar de ander vandaan komt, is je wrevel over zijn moraal snel verdwenen. Ik heb me daarom voorgenomen om de volgende keer als ik iemands regels stom vind, die persoon te vragen naar de achtergrond ervan. Ik ga me laten verrassen.

In het geval van Barbara laat ik het maar zo. Het is namelijk ergens wel een lieverd, maar ik ben ook een beetje bang voor haar.

Advertisements

One thought on “Her roof, her rules

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s