Een paar mensen spraken mij aan op mijn post van 13 februari. Ze waren het niet met me eens, zeiden ze. Ze vroegen zich af hoe je ooit iets nieuws kan leren als je nooit iets zou doen wat je niet kunt. Goeie vraag. Maar deze (retorisch bedoelde) vraag is nog geen bewijs dat je het niet met me eens bent.

Ik kan genieten van mensen die iets doen wat ze echt goed kunnen. En ik kan niet tegen mensen die iets doen wat ze echt niet kunnen. Dat is wat ik heb gezegd. Daarmee zeg ik niet dat mensen niet iets nieuws mogen proberen wat ze niet kunnen. Je moet eerst iets doen, voordat je tot de conclusie kan komen of je het kunt of niet. Waar ik niet tegen kan – en waar ik dus eigenlijk gewoon tegen ben – zijn mensen die iets niet kunnen en dat toch gewoon blijven doen, zónder zich erbij neer te leggen dat ze het niet kunnen.

Moed is alles durven wat je kan. Moed is ook alles laten wat je niet kunt. Je hebt lef nodig om afscheid te nemen van de dingen die je niet kunt, omdat je daarmee moet toegeven dat je het niet kunt. Daar staat tegenover dat je moed nodig hebt om te kiezen voor waar je goed in bent. Niks is gemakkelijker dan doen wat iedereen gaaf vindt en laten wat iedereen stom vindt. Het nadeel is alleen dat je dan grijze eenheidsworst krijgt. Iedereen doet hetzelfde op een gemiddeld laag niveau. De wereld wordt kleurrijker én beter als mensen de moed hebben om te durven wat ze kunnen en te laten wat ze niet kunnen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s